Beste vriendin

Gisteren vertelde mijn beste vriendin dat ze 9 weken zwanger is. Ik wist dat ze een paar maand geleden gestopt was met de pil. Ik dacht toen al: dat zal niet zo lang duren.
Maar toch sloeg het in als een bom. Ik voelde me de laatste 2 weken weer goed en was zo min mogelijk met baby's bezig. Maar ik werd weer met beide benen op de grond gezet en werd overmand door mijn eigen verdriet. Het is zo confronterend en ik dacht gelijk aan haar buik die gaat groeien en dat ik daar dan elke keer mee geconfronteerd ga worden terwijl ik dat nu juist niet wil!

Maar mijn vriendin is zo lief! Ik heb haar natuurlijk gefeliciteerd en gezegd dat ik het heel fijn voor ze vind. Ze zei gelijk: je hoeft je niet groot te houden en ik snap heel goed dat je nu niet gelijk enthousiast kan reageren.

Toen ik thuis kwam ben ik huilend in de armen van mijn man gevallen. Ik brak. En ik voelde mijn ongesteldheid voor de deur staan, terwijl ik zo'n hoop had dat het nu spontaan was gelukt dus dat was dubbel zuur.

Mijn gevoelens hebben niks met mijn vriendin te maken, dit zou iedereen voelen die in onze schoenen staat. Het is eruit en nu kan ik aan het idee gaan wennen.
Als ik het iemand gun dan is zij het wel! Haar vader is ongeneeselijk ziek en is uitbehandeld. Dus die zal ook geen jaren meer te leven hebben. Hun hele familie heeft het zo verdiend om zoiets moois te hebben om naar uit te kijken. En ze vertelde ook dat haar vader de hele dag heeft gehuild van geluk toen ze het nieuws hadden verteld.
Dit doet me beseffen dat het zo had moeten zijn. God heeft dit kindje aan hun gegeven omdat hun geen tijd te verliezen hebben.
Ik hoop met heel mijn hart dat haar vader het kindje mag leren kennen en van hem/haar mag genieten.

Mijn man zei ook, hun hebben haast en voor ons maakt het niet uit of het een paar maanden langer duurt. Mn vriendin zei dat ze heel erg hoopte dat we in oktober als we naar dusseldorf gaan eindelijk zwanger worden zodat we in 2013 samen naar de 9 maanden beurs kunnen. Ze steunt me heel erg in elke stap die ik neem voor een kindje.

Ondanks mijn eigen verdriet ben ik dankbaar dat ze zwanger is en ik hoop wel dat wij hierna aan de beurt zijn zodat we lekker samen kunnen 'zwangeren'.

Liefs